* standardowy termin realizacji usługi liczony jest od następnego dnia roboczego
po otrzymaniu prawidłowych danych niezbędnych do oszacowania rezerw.
Ustawa o Rachunkowości nakłada na firmy obowiązek tworzenia rezerwy na świadczenia emerytalne i inne podobne. Rezerwy te wchodzą w pasywa bilansu.
Zasada współmierności przychodów i kosztów w powyższej ustawie reguluje także kwestie tj. świadczenia emerytalne oraz wszelkie inne świadczenia o podobnym charakterze. Oznacza to, że koszt świadczeń pracowniczych danego roku wypłaty nie może obciążać w całości tego roku, tylko musi być rozłożony na cały okres zatrudnienia pracownika. W związku z powyższym, koszt, jaki w danym roku generują odprawy emerytalne, bądź innego świadczenia o podobnym charakterze, musi być rozłożony na cały okres zatrudnienia pracownika, którego dotyczy ta wypłata.
Przepisy Ustawy o Rachunkowości nie precyzują metody tworzenia rezerw na świadczenia emerytalne i inne świadczenia o podobnym charakterze. W związku z tym do oszacowania wysokości powyższych rezerw najczęściej wykorzystuje się metodę “Projected Unit Credit” rekomendowaną przez Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 19 “Świadczenia pracownicze”. Standard ten zaleca korzystanie z usług wykwalifikowanego aktuariusza do kalkulacji rezerw na świadczenia pracownicze.
Minimalne wymogi dotyczące świadczeń pracowniczych w zakresie odpraw emerytalnych, rentowych i pośmiertnych reguluje Kodeks Pracy (art. 92 i 93).
Regulamin wynagradzania lub układ zbiorowy może nakładać na pracodawcę obowiązek wypłaty świadczenia w innej wysokości oraz obowiązek wypłaty innych świadczeń, tj.:
